Hoe staat het met jouw (energievretende) communicatie situaties? Zijn ze naar aanleiding van de vorige 2 artikelen al wat energiegevender?
Na eerder de basis van communicatie en het luisteraspect nader bekeken te hebben, staan in dit blog de communicatieposities centraal in de hoe-communiceer-ik-met-energievretende-personen-reeks.

Door inzicht te krijgen in de verschillende posities, deze te herkennen in communicatiesettings bij anderen en uiteraard bij jezelf, gaat dit je helpen energievretende communicatie te veranderen in energiegevende. Of.. wanneer het om wat voor reden niet voor te stellen is dat het ooit energiegevend zal worden, gezien een bepaalde situatie of misschien een type persoon, kan je er in ieder geval mee voorkomen dat het je energie kost.

 

Drie communicatieposities

Je kan vanuit 3 posities een boodschap uitzenden en ontvangen, namelijk

  • Ouderlijke positie (O): een belerende positie, waarin je jezelf groter maakt en/of meer voelt dan degene met wie je communiceert.
  • Kind positie (K): een onderdanige positie, waarin je jezelf kleiner maakt en/of minder voelt dan degene met wie je communiceert.
  • Volwassen positie (V): een positie van gelijkwaardigen.

 

De verschillende posities kunnen door de kleinste nuances tot uiting komen. Denk bijvoorbeeld aan jezelf groter maken door je stem te verheffen, te fronzen of grote ogen van ongeloof op te zetten.

Het tegenovergestelde kan gelden om jezelf onderdanig en kleiner voor te doen dan de ander.

Kijk eens om je heen, hoe vaak je dit ziet gebeuren bij anderen die aan het communiceren zijn.

Zo stond ik zelf laatst in de rij voor de kassa in de supermarkt. De dame voor me had duidelijk haast en het meisje achter de kassa deed haar best haar zo snel mogelijk te helpen, ware het niet dat de kassa niet mee wilde werken. Met een geïrriteerde zucht en rollende ogen achteromkijkend, sprak de dame vervolgens haar ongenoegen uit naar het meisje “ze had nog wel meer dingen te doen” en “jeeetje.. het zal toch ook weer eens net zijn als IK aan de beurt ben”.. Het meisje liet haar schouders meer en meer zakken en oogde steeds kleiner ondanks dat ze haar beste beentje voor bleef zetten.

 

Waar het nog met een gelijkwaardige (daar ga ik dan gemakshalve even vanuit) “goedemiddag” begon, veranderde de communicatie in een split second in een ongelijke variant.

 

 

Ouder – volwassen – kind posities ten opzichte van elkaar

Het voorbeeld van de gehaaste dame en het hardwerkende kassameisje is er een van “ouder” tegenover “kind”. Er was ten onrechte sprake van een ongelijke communicatiepostie en/of minder- of meerderwaardigheid van de één richting de ander.

Het kan natuurlijk ook zo zijn dat je twee mensen tegenover elkaar hebt die beide vanuit de “ouder” positie communiceren. De communicatie heeft dan vaak een opfokkend karakter, wat in veel gevallen leidt tot boosheid en/of frustraties.

Bij twee mensen die vanuit de kindrol elkaar de ruimte blijven geven en zelf niet vanuit volwassen positie reageren, blijft de communicatie afwachtend en zal er niets tot nauwelijks iets van de grond komen.

In veel gevallen kan het een enorme uitdaging zijn om ieder mens als je gelijke te blijven zien.

 

Ik nodig je uit om je energievretende communicatiemomenten nog eens onder de loep te nemen en eerlijk te kijken naar de positie waar je in stond. Hoe zou je zelf het initiatief kunnen nemen om vanuit de ouder- of kindrol weer naar de gelijkwaardige volwassen positie te komen?
En ook belangrijk, wat was het effect bij de ander nadat je zelf iets in je (verbale of nonverbale) communicatie hebt aangepast? Laat het me weten in een reactie.

Het laatste artikel in deze hoe-communiceer-ik-met-energievretende-personen-reeks (en tevens het eerste artikel van het nieuwe jaar) zal in het teken staan van het effect van communicatie op iemands gedrag. Voor nu wens ik je hele fijne feestdagen toe, met uiteraard een gelijkwaardige communicatie!